Richard Reys (1893–1936)

Oorlog, plicht en een te vroeg afscheid

Geboren aan het einde van een eeuw

Richard Reys wordt geboren op 28 november 1893 in Dottenijs (Dottignies) als zoon van Jean-Baptiste Reys en Julia Vandenbroucke . Hij groeit op in een tijd waarin de wereld snel verandert, maar waarin het leven voor arbeidersgezinnen nog steeds hard en onzeker is.

Aan het einde van de 19de eeuw is België een jong land, maar de sociale tegenstellingen zijn groot. Richard groeit op in een groot gezin, waar arbeid en verantwoordelijkheid al vroeg deel uitmaken van het dagelijkse leven.

Jongvolwassene in dienst van het leger

Op 15 september 1913, nog geen twintig jaar oud, wordt Richard ingelijfd in het Belgisch leger. Hij krijgt stamnummer 2180 en wordt aangeduid als soldaat tweede klasse bij het 3de Regiment Jagers te Voet, dat op dat moment gekazerneerd is in Doornik.

Voor Richard betekent dit een abrupte breuk met het burgerleven. Wat aanvankelijk een verplichte legerdienst lijkt, zal al snel uitmonden in een van de zwaarste conflicten die Europa ooit gekend heeft.

De Eerste Wereldoorlog

In augustus 1914 breekt de Eerste Wereldoorlog uit. België wordt meegesleurd in een conflict van ongekende omvang. Richard bevindt zich aan het front en maakt deel uit van de Belgische infanterie die standhoudt aan de IJzer.

Tijdens de oorlog wordt het Belgische leger meermaals gereorganiseerd. Richard wordt overgeplaatst van het 3de Jagers te Voet naar het 6de Jagers te Voet, een regiment dat aanvankelijk werd ontbonden wegens zware verliezen en later opnieuw werd opgericht toen er voldoende manschappen beschikbaar waren.

Hoewel de Belgische infanterie niet deelneemt aan veldslagen zoals die van Passendale, is het leven aan het Belgische front allesbehalve rustig. Dagelijkse artilleriebeschietingen, gasaanvallen en ontberingen eisen hun tol.

Richard wordt, zoals vele andere soldaten, blootgesteld aan gasgranaten. Deze blootstelling zal later zware gevolgen hebben voor zijn gezondheid.

Terugkeer naar het burgerleven

Na het einde van de oorlog keert Richard terug naar het burgerleven. Hij probeert opnieuw een bestaan op te bouwen, maar de oorlog heeft blijvende sporen nagelaten — lichamelijk en geestelijk.

Hij huwt met Emerence De Pape, en samen krijgen zij meerdere kinderen. Het gezin vestigt zich in Sint-Kruis, waar Richard werkt als landbouwer en voerman. Ondanks zijn verzwakte gezondheid blijft hij zijn rol als vader en echtgenoot opnemen.

Een gezin vol leven en verlies

Het huwelijk van Richard en Emerence wordt gezegend met meerdere kinderen, maar ook hier blijft het leven hard. Enkele kinderen overlijden kort na de geboorte, een tragische realiteit die het gezin zwaar treft.

De overlevende kinderen groeien op in een huishouden waar liefde, arbeid en zorg hand in hand gaan, maar waar de schaduw van de oorlog altijd aanwezig blijft.

Een te vroeg einde

De gevolgen van Richards oorlogservaringen blijven hem achtervolgen. De blootstelling aan gas en de ontberingen aan het front verzwakken zijn lichaam blijvend.

Op 15 september 1936 overlijdt Richard Reys op amper 43-jarige leeftijd. Hij wordt begraven op de nieuwe begraafplaats van Sint-Kruis, waar zijn graf vandaag nog steeds te vinden is.

Zijn overlijden laat een jong gezin achter en markeert het einde van een leven dat diep werd getekend door oorlog.

Nalatenschap

Richard Reys staat symbool voor een generatie die haar jeugd verloor aan de oorlog. Hij was geen held uit de geschiedenisboeken, maar een gewone man die zijn plicht deed en daarvoor een zware prijs betaalde.

Via zijn kinderen leeft zijn naam verder, en zijn verhaal vormt een onmisbaar hoofdstuk in de kroniek van de familie Reys.