Raymond Reys (1922–1999)
Opgegroeid zonder vader – oorlog, dwangarbeid en wederopbouw
Geboren in een kwetsbaar gezin
Raymond Reys werd geboren op 14 oktober 1922 in Sint-Kruis , als zoon van Richard Reys (1893-1936) en Emerence De Pape . Hij groeide op in een gezin dat nog steeds de gevolgen van de Eerste Wereldoorlog ondervond.
Op slechts veertienjarige leeftijd verloor Raymond zijn vader, Richard. Het gezin verloor daarmee zijn belangrijkste steunpilaar en de zware verantwoordelijkheid kwam op de schouders van zijn moeder, Emerence, en zijn oudere broers en zussen terecht. Voor Raymond betekende het een jeugd die voortijdig werd opgeofferd aan plicht en hard werken.
Begin van de volwassenheid
Als tiener moest Raymond gaan werken om bij te dragen aan het gezinsinkomen. School kwam op de tweede plaats, achter de strijd om te overleven. Daar leerde hij discipline, doorzettingsvermogen en verantwoordelijkheidsgevoel – eigenschappen die de rest van zijn leven zouden bepalen.
Het gezin woonde aan de Brieversweg in Sint-Kruis, in een bescheiden huis waar solidariteit essentieel was om te overleven.
Tweede Wereldoorlog
Toen de Tweede Wereldoorlog in 1940 uitbrak, was Raymond 17 jaar oud. België werd herbezet en het dagelijks leven werd steeds moeilijker. Net als veel andere jonge mannen werden Raymond en zijn broer Joseph door de Duitse bezetters naar Duitsland gedeporteerd om in de oorlogsindustrie te werken.
Gedwongen arbeid in Duitsland was hard en ontmenselijkend. Deze mannen leefden in onzekerheid, ver van huis, zonder enige controle over hun lot. Deze ervaring heeft hen diepgaand getekend, zowel fysiek als psychisch.
Terugkeer en een nieuw begin
Een groot gezin
Raymond en Marie-Thérèse hadden zes kinderen: drie jongens en drie meisjes. Marie-Thérèse bleef thuis om voor haar gezin te zorgen, een vanzelfsprekende maar veeleisende taak in die tijd.
Later kwamen ook Raymonds moeder, Emerence De Pape, en zijn stiefvader, Ludovicus Vandendriessche, bij hen wonen. Met soms wel tien mensen onder één dak, vereiste het gezinsleven organisatie, doorzettingsvermogen en wederzijds respect.
Comfort zoals wij dat tegenwoordig kennen, was zeldzaam, maar het gezin functioneerde dankzij discipline, rekening houden met anderen en sterke familiebanden.
Een leven vol hard werken
Hij is getuige van de wederopbouw van België, de opkomst van de sociale zekerheid en een langzame verbetering van de levensstandaard – veranderingen die zijn ouders nooit hebben meegemaakt.
Dood en herinnering
Raymond Reys overleed in 1999 op 77-jarige leeftijd. Hij liet een grote familie achter, verenigd in tegenspoed maar sterk in onwrikbare waarden.
Hun verhaal is dat van een generatie die twee oorlogen overleefde, hun jeugd opofferde in dienst van de plicht en die, ondanks alles, bleef bouwen aan een toekomst voor hun kinderen.
Conclusie
Geen grootse gebaren, maar een leven gewijd aan het helpen van anderen om vooruit te komen.
Met hem krijgt de familiegeschiedenis eindelijk een plek in het heden.De familie Reys, geboren in 1950
Van wederopbouw naar het heden
Een nieuwe start na oorlog
In 1950 werd de familie van Reys geboren in de periode dat het fonds werd overgedragen aan de volgende generatie van de familie. Twee wereldoorlogen liggen achter hen. België begint een jaar van wederopbouw waarin het gevestigd wordt en zicht krijgt op stabiliteit, sociale bescherming en vooruitgang.
De kinderen van Raymond Reys en Marie-Thérèse Vandendriessche zijn mensen die echt leven, maar zij vertegenwoordigen de waarheid – het blijkt dat zowel kinderen als volwassenen sterven tijdens hun leven.
Veranderend dagelijks leven
Het leven wordt stap voor stap comfortabeler:
- woningen krijgen stromend water en elektriciteit
- huishoudelijke apparaten ontdekken het werk
- onderwijs wordt toegankelijker
- gezondheidszorg verbeteren
We hebben een aantal van de meest recente generaties, en een aantal van de latere generaties waarnaar u op zoek bent ; u studeert bij hen die aan uw voorwaarden voldoen.
De familie Reys verankert zich verder in Sint-Kruis , Brugge en gemeenten, maar blijft tegelijkertijd verbonden met haar roots in Dottenijs , Kooigem en de grensstreek.
Werk, gezin en heid
Houd er rekening mee dat deze woorden individueel zijn, maar dat ze kunnen worden overschreven:
- arbeidsethos
- verantwoordelijkheidszin
- zorg voor het gezin
- gezamenlijke solidariteit
Wat vroeger was, wordt nu traditie. Vertrouwde zorg, herinneringen in verhalen zorgen ervoor dat de band met het verleden niet verloren gaat.
Van Rijs tot Reys: ze zijn allemaal weg
Wanneer we terugkijken op de lange weg van Petrus Rijs rond 1600 tot de familie Reys van vandaag, zien we geen helden de machthebbers, maar gewone mensen in buitengewone tijden.
Zijlevenn onder:
- Spaans, Oostenrijks, Frans en Nederlands bewind
- oorlogen, epidemie in hongersnood
- revoluties in de industrie omwentelingen
En toch zij:
- kinderen krijgen
- werken
- zorgen
- doorgeven
Vanaf nu zullen de Rijs geboren worden uit Rys , waarna het vlees een beetje van Reys verwijderd zal worden .
Waarom dit verhaal bewaren?
Deze kroon is geen eindpunt, maar een doorgeefmoment .
U kunt uw documenten opslaan in gearchiveerde registers.
Door zegt verhaal te vertellen:
- namen opnieuw gezichten krijgen
- worden data opnieuw leven
- wordt opnieuw geschiedenis persoonlijk
Elke nieuwe generatie schrijft verder, bewust de evolutie.
Slotwood
De familie van Reys is een verhaal van roem, maar van volharding .
Ze zijn onderhevig aan verandering, maar ze zijn onderhevig aan verandering .
Het mag in het bijzonder niet beschadigd raken.
Dankwoord
Deze kroniek werd uitgebreid uit parochieregisters, burgerlijke akten,militaire documenten, foto's en familleherinneringen — en vooral dankzij het gedundeerde speurwerk van wie het verleden niet wilde laten verdwijnen.